Uzasadnienie postawienia o oddaleniu wniosku dowodowego, a jego wpływ na wyrok kary

W procesie karnym strona ma możliwość składania wniosków dowodowych, które jednak oczywiście nie muszą zostać uwzględnione. Tym niemniej decyzja procesowa sądu (czy innego organu, jak np. prokuratora) powinna być prawidłowo uzasadniona. Okazuje się bowiem, że uzasadnienie postanowienia o oddaleniu wniosku dowodowego może istotnie wpływać na wyrok karny.

Zamiana formy wykonania kary ograniczenia wolności

Zgodnie z art. 34 § 1a KK, kara ograniczenia wolności polega na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne albo na potrąceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd. Najczęściej stosowana jest ta pierwsza forma kary. Możliwe jest jednak, po jej orzeczeniu, zmiana świadczenia pracy na dokonywanie potrąceń i odwrotnie.

Gdy świadek obawia się odpowiedzialności karnej

Świadek wezwany do złożenia zeznań w postępowaniu karnym zasadniczo nie posiada prawa do całkowitego odmówienia zeznawania. Prawo do milczenia służy podejrzanemu, ponieważ stanowi wyraz jego prawa do obrony. Bywa jednak, że ujawniając przesłuchującym pewne dane, to świadek może stać się podejrzanym, a dalej – oskarżonym i skazanym. Czy świadek w takich sytuacjach ma możliwość odmówić zeznawania?

Subsydiarny akt oskarżenia w “Nowym” procesie karnym

Zgodnie z art. 53 Kodeksu postępowania karnego w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego pokrzywdzony może działać jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiast niego. Kiedy pokrzywdzony zastępuje oskarżyciela publicznego (czyli właśnie „działa zamiast niego”), wtedy występuje w roli oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego. Ta instytucja, która wzmacnia pozycję procesową pokrzywdzonego, uległa istotnej zmianie od dnia 5 października 2019 r.

Niewypłacalny kontrahent, a oszustwo

Wygranie sprawy cywilnej o zapłatę nie zawsze gwarantuje wierzycielowi zaspokojenie roszczeń. Bywa bowiem tak, że w momencie zawarcia umowy kontrahent zapewniał drugą stronę o swojej wypłacalności, zaś faktycznie już wówczas był poważnie zadłużony. Uzyskanie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji nie przyniesie zatem oczekiwanego rezultatu. Szczęście dłużnika może być jednak krótkie – takie zachowanie można bowiem poczytywać za przestępstwo oszustwa.

Gdy niegospodarność skutkuje odpowiedzialnością karną

Zgodnie z art. 296 § 1 Kodeksu karnego kto, będąc obowiązany na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, wyrządza jej znaczną szkodę majątkową, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jest to przestępstwo zwane niegospodarnością menadżera bądź nadużyciem zaufania, które co raz częściej trafia na wokandy.

Zakaz prowadzenia pojazdów.

Oprócz kary wymierzanej sprawcy przestępstwa, sąd karny może – a niekiedy musi – zastosować jeden ze środków karnych. Jest ich całkiem sporo, zaś sąd powinien dostosować wybrany przez siebie środek do specyfiki danego czynu zabronionego. Jedną z najdolegliwszych instytucji tego typu jest zakaz prowadzenia pojazdów.

Zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem – czy da się coś z tym zrobić?

Za popełnione przestępstwo mogą zostać wymierzone różnorakie kary. Zgodnie z Kodeksem karnym mamy 5 rodzajów kar – grzywnę, ograniczenia wolności (tzw. prace społeczne), pozbawienie wolności, 25 lat pozbawienia wolności oraz dożywotnie pozbawienie wolności. Trzy ostatnie kary mają, oczywiście, tożsamy charakter, jednakże ze względu na szczególny charakter dwóch ostatnich, zostały one ujęte jako odrębne kategorie kar, zaś ich wymierzenie jest możliwe jedynie za popełnienie najpoważniejszych przestępstw. W przypadku mniej poważnych przestępstw spotkać się niekiedy można z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Jest to możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki wymienione w art. 69 Kodeksu karnego (k.k.), w tym podstawowym wymogiem jest, aby wymierzona kara pozbawienia wolności nie przekraczała roku. Wówczas, mówiąc kolokwialnie, sprawca w okresie próby musi „pilnować się”, aby ponownie nie naruszyć porządku prawnego, gdyż oprócz tego, że zostanie wobec niego wówczas wszczęte kolejne postępowanie karne, istnieje możliwość odwieszenia wykonania orzeczonej wcześniej kary. Może to nastąpić w wyznaczonym przez Sąd w wyroku okresie próby oraz najpóźniej do 6 miesięcy po jej zakończeniu. W praktyce często dana osoba jest wręcz zdziwiona, kiedy np. wraca z zagranicy do Polski i zostaje zatrzymana, a także jednocześnie dowiaduje się, że ma trafić do więzienia. Często pojawia się wówczas poczucie bezradności i pytanie – czy można coś z tym zrobić?